Τρίτη, 6 Μάϊος 2008

Ο νομισματικός πληθωρισμός της... παραπληροφόρησης

Όταν τέτοιου είδους αβάσιμα σχόλια ("για την ακρίβεια ευθύνεται το ευρώ") εκστομίζονται από κάποιον πολίτη, ο οποίος δεν (είναι σε θέση να) αντιλαμβάνεται πλήρως τις λεπτομέρειες της οικονομικής - νομισματικής πολιτικής και δε διαθέτει τις στοιχειώδεις γνώσεις της οικονομικής επιστήμης, ενδεχομένως μπορεί να επιδειχθεί κατανόηση.

Διότι είναι γεγονός πως ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν είχε τη δυνατότητα να πληροφορηθεί εγκαίρως τί ακριβώς σηματοδοτεί το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, ποια τα πλεονεκτήματά του, ποιες οι υιοθετηθείσες δικλείδες ασφαλείας έναντι των απολύτως ανεξέλεγκτων πληθωριστικών πιέσεων και των τεχνητών ή αναγκαστικών νομισματικών υποτιμήσεων.

Διότι είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η χώρα διέρχεται σοβαρή οικονομική κρίση, η οποία αποτυπώνεται κυρίως στο μειούμενο βιοτικό επίπεδο μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού (συμπεριλαμβανομένων μερίδων της λεγομένης "μεσαίας τάξης").

Διότι είναι γεγονός πως η μεγέθυνση των μισθών ήταν και παραμένει αναντίστοιχη των αυξήσεων των τιμών των βασικών προϊόντων διατροφής τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα να ξοδεύουν το σύνολο των εσόδων τους για την κάλυψη αποκλειστικά των στοιχειωδών αναγκών τους και για οποιαδήποτε άλλη να καταφεύγουν στον τραπεζικό δανεισμό. Είναι, επίσης, γεγονός, πως οι τιμές άλλων προϊόντων και υπηρεσιών που δε θεωρείται ότι καλύπτουν στοιχειώδεις ανάγκες έχουν μειωθεί, παραμένουν σταθερές ή έχουν αυξηθεί ελάχιστα τα τελευταία χρόνια.

Όταν τον ισχυρισμό ότι για την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας ευθύνεται η εισαγωγή του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος υιοθετούν, προβάλλουν και προπαγανδίζουν λαϊκιστικού χαρακτήρα (πρωινές τε και βραδινές) τηλεοπτικές εκπομπές, πρέπει να εγείρονται ανησυχίες. Παρ' όλα ταύτα, δεδομένης της λαϊκιστικής υπεραπλουστευτικής μεθοδολογίας των εκπομπών αυτών, είναι αντιληπτός ο λόγος, για τον οποίο ακολουθούν τη συγκεκριμένη τακτική.

Όταν, ωστόσο, ο ισχυρισμός ότι για την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας ευθύνεται η εισαγωγή του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος υιοθετείται άκριτα και απερίσκεπτα από μέσα ενημέρωσης, στα οποία εργάζονται επιτελεία κατά τα λοιπά σοβαρών οικονομικών και πολιτικών συντακτών (βλ. π.χ. το κύριο θέμα στο φύλλο του περασμένο Σαββάτου της εφημερίδας "Τα Νέα" ή το εξοργιστικά και επικίνδυνα ψευδές και ατεκμηρίωτο συναφές άρθρο του αρθρογράφου Γιάννη Τριάντη στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία"), η τάξη μεγέθους της παρασπονδίας είναι διαφορετική.

Διότι, ως γνωστόν, ο εύκολος "αντιευρωπαϊσμός", η σαθρή μνήμη, η ομφαλοσκόπηση και ο στρουθοκαμηλισμός, "της μιας δραχμής τα λόγια" ευδοκιμούν στη χώρα της φαιδράς... ελαίας.

Όταν, όμως, καλλιεργείται συστηματικά ο νομισματικός πληθωρισμός της... παραπληροφόρησης, η κατάσταση τείνει να γίνει επικίνδυνη. Και διότι υποτιμάται η νοημοσύνη όσων αντιλαμβανόμαστε (έστω στοιχειωδώς) τις οικονομικές λειτουργίες και επειδή επιχειρείται κατάφωρα να διασαλευθεί η αλήθεια: ότι, δηλαδή, εάν η Ελλάδα δεν ήταν μέλος του ενιαίου νομισματικού ευρωπαϊκού χώρου, το μέγεθος της εγχώριας οικονομικής κρίσης στο πλαίσιο της τρέχουσας παγκόσμιας ύφεσης θα ήταν πολλαπλάσιο!

Εάν θέλει κάποιος να αντιπολιτευθεί την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει στη διάθεσή του πολυποίκιλα ερείσματα. Εάν θέλει κάποιος να αντιπολιτευθεί την τωρινή ή την προηγούμενη ελλαδική κυβέρνηση, έχει πολλαπλάσια. Εάν, όμως, επιθυμεί να διατηρεί στοιχειωδώς τη σοβαρότητά του, ας μην υποδαυλίζει το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα και τη συμμετοχή της χώρας μας στον κοινό ευρωπαϊκό χώρο...

Τρίτη, 22 Απρίλιος 2008

Διεθνής κατακραυγή για την αδιαφορία του ελλαδικού κράτους για το περιβάλλον

Υπόδειγμα αντιπεριβαλλοντικής πολιτικής και εγκληματικής αδιαφορίας θεωρείται διεθνώς και επισήμως πλέον η Ελλάδα.

Στις 17 Απριλίου η Επιτροπή Συμμόρφωσης της Συνθήκης-Πλαίσιο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή εξέδωσε την τελική απόφασή της σχετικά με την επάρκεια του συστήματος καταγραφής των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Επιτροπής και κατά συνέπεια η τελευταία επιβάλλει ως ποινή την απαγόρευση συμμετοχής της χώρας μας στους προβλεπόμενους ευέλικτους μηχανισμούς του Πρωτοκόλλου του Kyoto.

Το εν λόγω Πρωτόκολλο, ως γνωστόν, προβλέπει τη χρήση ευέλικτων μηχανισμών, συμπληρωματικά προς τις απαραίτητες εγχώριες πολιτικές και μέτρα. Οι μηχανισμοί αυτοί (όχι οι βέλτιστοι κατά τη γνώμη μου, διεθνές πρότυπο, ωστόσο) δίνουν στις βιομηχανικές χώρες τη δυνατότητα να επιτύχουν τους στόχους τους μέσω της εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών μεταξύ τους αλλά και με την απόκτηση πιστώσεων ως αντάλλαγμα για έργα περιορισμού εκπομπών που υλοποιούν στο εξωτερικό. Σε αυτούς τους μηχανισμούς δεν μπορεί, λοιπόν, να μετέχει εφεξής η Ελλάδα, έως ότου προβεί στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και αξιόπιστου συστήματος καταγραφής εκπομπών. Υπενθυμίζω ότι στο Πρωτόκολλο του Kyoto συμμετέχουν 141 χώρες και η Ελλάδα είναι η μοναδική, στην οποία επιβλήθηκε τέτοιου είδους ποινή. Σημειώνω, επίσης, ότι η "αποβολή" της Ελλάδας επηρεάζει και τη συνολική θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός του Πρωτοκόλλου.

Και, βεβαίως, δε χρειάζεται να υπογραμμίσω πόσο γελοίες φαντάζουν οι προσπάθειες του υπουργείου (καμένου) Περιβάλλοντος, Χωρο(α)ταξίας και (κατ’ εξοχήν) Δημοσίων Έργων (και κατά προτίμηση με Συμβάσεις Ιδιωτικού – Δημοσίου Τομέα), και δη του υφυπουργού, Σταύρου Καλογιάννη, να επιρρίψει την ευθύνη για τη συνολική περιβαλλοντοκτόνα πολιτική της κυβέρνησης (της νυν και των προηγούμενων, βεβαίως) σε κάποιον "ανθέλληνα" ή "ανεύθυνο" επιστήμονα.

Είναι τόσο γελοίες αυτές οι προσπάθειες του υπουργείου αυτού, όσο και η αντίστοιχες του υπουργού Εσωτερικών, Προκόπη Παυλόπουλου, να επιρρίψει την ευθύνη για την έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα σε εγχώριες οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Αφορμή για τις δηλώσεις του Προκόπη Παυλόπουλου που εκθέτουν περαιτέρω τη χώρα ήταν το γεγονός ότι η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες χαρακτήρισε σε σχετική έκθεσή της προ ολίγων ημερών τη μεταχείριση των αιτούντων πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα τόσο "ανεπαρκή", ώστε σύστησε στα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σταματήσουν να επαναπροωθούν τους πρόσφυγες στη χώρα μας!

Αίσχος, ντροπή και όνειδος! Για τη νυν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις (και για κάθε έναν από εμάς που συνεχίζουμε να αποδεχόμαστε την υποδαύλιση των πραγματικών εθνικών συμφερόντων από όσους συμμετείχαν και συμμετέχουν σ' αυτές)...

Σημειωτέον ότι η σημερινή είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γης....

Παρασκευή, 18 Απρίλιος 2008

Εξάγοντας ρύπανση στη βαλκανική περιφέρεια

Το έργο 'The Start of the New Victories III' του Αλβανού καλλιτέχνη Visar MulliqiΕπιβεβαιώθηκαν όσα αναρτήθηκαν και εδώ το πρωί της Τετάρτης αναφορικά με την ακύρωση των σχεδιασμών περί κατασκευής μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με χρήση λιθάνθρακα από τη "ΔΕΗ" και τη γερμανική "RWE". Επιβεβαιώθηκαν, δηλαδή, όσα είχε προαναγγείλει με συνέντευξή του στο στο διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο "Reuters" ο υπουργός Ανάπτυξης, Χρήστος Φώλιας.

Η ευχάριστη αυτή είδηση, ωστόσο, αμαυρώνεται (κυριολεκτικά!) από την ανακοίνωση, στην οποία προέβη ο πρόεδρος της "ΔΕΗ", γνωστός κατά τα λοιπά για τις... επιστημονικές απόψεις του περί το λιθάνθρακα, Τάκης Αθανασόπουλος: οι δύο εταιρείες, συμπράττουσας και της "Τιτάν", σκοπεύουν να κατασκευάσουν μονάδα λιθάνθρακα ισχύος 500 έως 800 MW στην Αλβανία!. Σε αυτό το σχήμα η "RWE" θα ελέγχει το 51%, η "ΔΕΗ" το 39% και η "Τιτάν" το 10%.

Η τελική απόφαση, βεβαίως, για το θέμα ανήκει στην κυβέρνηση και τους πολίτες της Αλβανίας. Επειδή, ωστόσο, η "ΔΕΗ" δεν είναι (ακόμη τουλάχιστον) ιδιωτική εταιρεία, αλλά ελεγχόμενη από το ελλαδικό κράτος, φρονώ πως η κυβέρνηση και ειδικά το υπουργείο Ανάπτυξης θα έπρεπε να επανεξετάσουν την... "ευφυή" εξαγωγική στρατηγική, την οποία, κατά τα φαινόμενα, υιοθετούν.

Εάν οι ιθύνοντες της "ΔΕΗ" θεωρούν ότι πράγματι απαιτείται για λόγους ανάπτυξης της επιχείρησης η κατασκευή ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων και εκτός ελλαδικών συνόρων, ας το πράξουν με σεβασμό στο περιβάλλον και τους πολίτες της φιλοξενούσας χώρας. Η οποία, εν προκειμένω, σε λίγα χρόνια θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά συνέπεια θα υπόκειται πλήρως στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς περί την προστασία του περιβάλλοντος και τους στόχους για μείωση των εκπεμπόμενων αερίων του θερμοκηπίου.

Η αλήθεια είναι ότι, όπως, διευκρίνισε εχθές σε απάντησή του προς τον ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη ο αρμόδιος για θέματα ενέργειας Επίτροπος της Ένωσης, Andris Piebalgs, η έκδοση άδειας κατασκευής σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με καύση λιθάνθρακα υπάγεται στην αρμοδιότητα των αρχών των κράτών-μελών. Ωστόσο, οι απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται από τα κράτη μέλη και ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης περιλαμβάνουν την υποχρέωση, βάσει της οδηγίας για την εμπορία των εκπομπών, επιστροφής δικαιωμάτων για το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπεται από εγκαταστάσεις καύσης ισχύος μεγαλύτερης από 20 μεγαβάτ (MW).

Εάν η Ελλάδα, μέσω της "ΔΕΗ", επιθυμεί να αυξήσει το γεωστρατηγικό ρόλο της στα Βαλκάνια, ας το πράξει υποστηρίζοντας τη βιώσιμη ανάπτυξη των γειτονικών χωρών και όχι μολύνοντας το περιβάλλον τους!

Εάν η Ελλάδα επιθυμεί να διασφαλίσει την ενεργειακή επάρκειά της, ας το πράξει υποστηρίζοντας έμπρακτα την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την εξοικονόμηση ενέργειας και τον περιορισμό της εξάρτησης από ορυκτά καύσιμα!

Για να το θέσω και με όρους που προσιδιάζουν σε θεωρητικά αναλυτικά σχήματα: εάν η Ελλάδα -ήτοι η άρχουσα τάξη της- συνεχίσει να δρα ως ημιπεριφερειακή χώρα, τοπικός αντιπρόσωπος της "μητρόπολης" του παγκοσμίου συστήματος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εξάγοντας ρύπανση στη βαλκανική περιφέρεια) και όχι ως οργανικό τμήμα αυτού του ανεπτυγμένου πυρήνα (υιοθετώντας τις πρακτικές και τις νόρμες αυτού του κέντρου) τότε θα παραμένει ή, ορθότερα, θα τείνει να ξαναγίνει, ημιπεριφερειακή.

Όσο, βεβαίως, παραμένει επικεφαλής της "ΔΕΗ" ο Τάκης Αθανασόπουλος -ο οποίος, ακόμη και ανακοινώνοντας την ακύρωση των σχεδιασμών για κατασκευή ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στη χώρα μας, υποστήριζε ότι η επιχείρηση της οποίας προΐσταται καθώς και η ελληνική οικονομία χάνουν μία "πολύ μεγάλη ευκαιρία" και ισχυριζόταν ότι οι αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν από το σύνολο των οικολογικών οργανώσεων και πολλούς επιστημονικούς φορείς δεν εμφορούνταν από περιβαλλοντικούς ανησυχίες, αλλά καθοδηγούνταν από ανταγωνιστικά συμφέροντα που δεν επιθυμούν τη συνεργασία της "ΔΕΗ" με τη "RWE"- ούτε η συμβολή στη βιώσιμη ανάπτυξη των γειτονικών κρατών ούτε η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα βρίσκονται στις προτεραιότητες της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.

Πάντως, με αφορμή την πρόθεση των τριών εταιρειών να κατασκευάσουν ηλεκτροπαραγωγική μονάδα καύσης λιθάνθρακα στην Αλβανία, θεωρώ ότι το ελλαδικό κίνημα της πολιτικής οικολογίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό κι όποιους κι αν περιλαμβάνει και δεδομένου ότι γνωρίζω καλά πως σε κάθε περίπτωση αφορά ορισμένους από τους τακτικούς αναγνώστες τούτου του ιστολογίου) θα ήταν ευκταίο να συστηματοποιήσει τη συνεργασία του με τους φιλοπεριβαλλοντικούς φορείς των βαλκανικών κρατών. Ιδίως των μικρότερων, τα οποία δύσκολα αντιστέκονται σε πιέσεις να καταστούν υποδοχείς περιβαλλοντοκτόνων δραστηριοτήτων ή επικίνδυνων αποβλήτων.

Πέμπτη, 17 Απρίλιος 2008

Η ελευθερία του Τύπου από τους... ιδιοκτήτες του

Θα ήθελα να είμαι πολίτης μιας χώρας, στην οποία το κύριο θέμα στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας "Ελεύθερος Τύπος" δε θα είχε λόγο ύπαρξης.

Θα ήθελα, δηλαδή, να είμαι πολίτης μιας χώρας, της οποίας οι αρχές, οι επιχειρήσεις και οι κάτοικοι θα σέβονταν και θα εκτιμούσαν το φυσικό περιβάλλον και θα είχαν συντελέσει να αποφευχθεί εν τη γενέσει το επί δεκαετίες έγκλημα κατά της θάλασσας, του υπεδάφους, του υδροφόρου ορίζοντα, της ατμόσφαιρας, της υγείας των ανθρώπων που (συνεχίζει να) συμβαίνει στο Θριάσιο Πεδίο και όλη τη Δυτική Αττική.

Επιπλέον, θα ήθελα να είμαι πολίτης μιας χώρας, ο Τύπος της οποίας θα είχε τέτοιο κύρος, ανεξαρτησία και παγιωμένο επαγγελματικό κώδικα δεοντολογίας και ηθικής, ώστε δε θα με παραξένευε ή δε θα μου προκαλούσε δεύτερες σκέψεις ή δε θα αναρωτιόμουν για το επαγγελματικό μέλλον του διευθυντή του και των αρχισυντακτών του και των δύο ριψοκίνδυνων συντακτριών το γεγονός ότι το επίμαχο κείμενο δημοσιεύεται στη συγκεκριμένη εφημερίδα που, ως γνωστόν, ανήκει στους συγκεκριμένους ιδιοκτήτες.

Θα ήθελα να είμαι πολίτης μιας χώρας, της οποίας κανένας κάτοικος δε θα χρειαζόταν να διανοηθεί να φωνάξει σε δημόσια συγκέντρωση το σύνθημα "ΔΕΗ και Χαλυβουργική, να πάτε στην Ανάβυσσο να χτίσετε εκεί". Δε θα χρειαζόταν να διανοηθεί να φωνάξει ένα τέτοιο σύνθημα και διότι η εν λόγω χώρα, της οποίας θα ήθελα να είμαι πολίτης, θα είχε από δεκαετίες ορθολογικά συγκροτημένο χωροταξικό σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης του συνόλου της έκτασής της και αυστηρή νομοθεσία αναφορικά με την προστασία του περιβάλλοντος και διότι σε μια τέτοια χώρα οι δημόσιες και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα ήταν αυτονόητο ότι θα σέβονται απολύτως μια τέτοια νομοθεσία. Και διότι, επιπλέον, οποιοσδήποτε συμπολίτης μου σ' αυτή την ιδανική χώρα, εάν χρειαζόταν να διαμαρτυρηθεί δημόσια για οποιοδήποτε θέμα σχετικό με την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας, δε θα το έπραττε βάσει της απεχθούς "λογικής" "nimby" (not in my backyard, όχι στην δική μου αυλή), αφού θα είχε -χάρη στο καλό εκπαιδευτικό σύστημα της εν λόγω χώρας- την ικανότητα να αντιλαμβάνεται τί εστί ή αντίληψη που περιέχεται στο προαναφερθέν σύνθημα.

Θα ήθελα να είμαι πολίτης μιας χώρας, της οποίας οι αρχές, οι επιχειρήσεις και οι κάτοικοι θα σέβονταν και θα εκτιμούσαν το φυσικό περιβάλλον ως αυταξία και άρα δε θα χρειαζόταν να αφιερώνω ένα μεγάλο τμήμα των κειμένων τούτου του ιστολογίου στην εγχώρια οικο-λογία.

Δεν είμαι πολίτης μιας τέτοιας ιδανικής χώρας, αλλά της Ελλάδας. Και δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι από τη στιγμή που είδα το πρωτοσέλιδο και το κύριο άρθρο για τα όρια της ελευθερίας του Τύπου από τους... ιδιοκτήτες του. Και για άλλα, τα οποία δε θα ήταν κόσμιο να αναφέρω δημόσια... Για το τελευταίο, άλλωστε, όπως πληροφορούμαι, φροντίζουν κάποια λιλιπούτεια ιστολόγια και αντίστοιχες ραδιοφωνικές εκπομπές τηλεοπτικού ψευδοχιούμορ...

Θα ήθελα, τέλος, οι αναγνώστες του ιστολογίου να μην καταλαβαίνουν όσα έγραψα και όσα απέφυγα να γράψω σε τούτο το σύντομο σχόλιο... Δυστυχώς, όμως, γνωρίζουν και κατανοούν... Πιθανότατα έχουν κάνει και οι ίδιοι τις ίδιες με εμένα σκέψεις, αν έτυχε να έχουν δει το σημερινό φύλλο της καλής εφημερίδας πριν επισκεφθούν το ιστολόγιο...

Άδεια λειτουργίας και σε αυθαίρετα τουριστικά καταλύματα!

Διαβάζω ότι ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, Άρης Σπηλιωτόπουλος, προανήγγειλε τη με νέα νομοθετική ρύθμιση λειτουργική νομιμοποίηση των πάσης φύσεως τουριστικών καταλυμάτων στα οποία υπάρχουν πολεοδομικού τύπου παραβάσεις.


Όπερ σημαίνει ότι μία τουριστική επιχείρηση (έστω συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων, δηλαδή) θα δύναται να λάβει το ειδικό σήμα λειτουργίας του ΕΟΤ- εξασφαλίζοντας έτσι τη νόμιμη και νομότυπη δραστηριοποίησή του- παρά την ύπαρξη αυθαίρετων πολεοδομικά τμημάτων στο κατάλυμα, στο οποίο στεγάζεται! Ε, νομίζω πως αυτή η κυβέρνηση τείνει να γίνει απολύτως επικίνδυνη για τον τόπο!

Είναι δυνατό να επιβραβεύεται και να νομιμοποιείται η περιβαλλοντική αυθαιρεσία, η κοινωνική αναλγησία, η αισθητική που έχει καταστρέψει κάθε σημείο σχεδόν του ελληνικού τοπίου;

Υποψιάζομαι ότι για να προβεί σε τέτοιου είδους δηλώσεις ο Άρης Σπηλιωτόπουλος έχει προσυνεννηοηθεί και με το συναρμόδιο υπουργό, Γιώργο Σουφλιά. Τυπικά αρμόδιο (και) για την προστασία του περιβάλλοντος, ουσιαστικά για τις αυθαίρετες κατασκευές, ως γνωστόν...

Υ.Γ.: Το σύντομο και το ελαφρώς παρα-πολιτικό ύφος του σχολίου οφείλεται στο γεγονός ότι δε χωρά περαιτέρω κριτικής μια τόσο α-νόητη πρωτοβουλία, η οποία, εάν σχηματοποιηθεί σε νομοσχέδιο, ελπίζω ότι θα βρει αντίθετους και τους περισσότερους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Υ.Γ.2: Για το "Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο", το οποίο κατέθεσε εχθές στο Κοινοβούλιο ο Γιώργος Σουφλιάς έχω γράψει επανειλημμένως εδώ (τον περασμένο Αύγουστο, τον περασμένο Νοέμβριο, καθώς και πριν λίγες εβδομάδες). Επειδή πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα, προφανώς θα επανέλθω, όταν θα έχω υπ' όψιν το ακριβές περιεχόμενο της τελικής πρότασης του υπουργείου. Βεβαίως, το σύνολο των επιστημονικών και περιβαλλοντικών φορέων της χώρας έχουν ήδη απορρίψει το σχέδιο ως απαράδεκτο, παρωχημένο και εν τέλει αντίθετο προς τις στοιχειώδεις αρχές τις βιώσιμης ανάπτυξης.