Ολυμπιακοί Αγώνες, γεωπολιτική και προσχήματα...

Παρακολουθώντας όσα συνέβησαν πριν δώδεκα - δεκατρείς ώρες στην Ολυμπία κατά την τελετή αφής της φλόγας για τους αθλητικούς αγώνες που θα λάβουν χώρα τον Αύγουστο στο Πεκίνο, λίγα θα είχα να προσθέσω σε όσα έγραφα πριν δέκα ημέρες αναφορικά με την πολιτική του κινεζικού κατεστημένου έναντι του Θιβέτ. Ίσως, ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να υπενθυμίσω ένα από τα σημαντικότερα κείμενα που έχω καταχωρίσει σε τούτο το ιστολόγιο, εκείνο το προ δέκα μηνών που αναφερόταν στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ανά την κινεζική επικράτεια, στο "Αρχιπέλαγος LaoGai", όπως το είχα τιτλοφορήσει. Μεταξύ άλλων, ισχυριζόμουν τότε:

Στις 10 Μαΐου του τρέχοντος έτους (2007) το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Γερμανίας υιοθέτησε ψήφισμα, με το οποίο καταδικάζει ρητά την πρακτική της καταναγκαστικής εργασίας στα κινεζικά σωφρονιστικά ιδρύματα και ζητά από την κυβέρνηση της χώρας να ασκήσει πίεση προς τις κινεζικές αρχές να εγκαταλείψουν την πρακτική της εξαναγκασμένης εργασίας και επιπλέον να λάβει μέτρα, ώστε να απαγορευθεί και να αποκλεισθεί η εισαγωγή προϊόντων, τα οποία έχουν παραχθεί υπ' αυτές τις συνθήκες. Το γερμανικό Κοινοβούλιο ζήτησε, επιπλέον, από την κυβέρνηση της Angela Merkel να προωθήσει τέτοιου είδους μέτρα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σημειωτέον ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λάβει ανάλογες αποφάσεις ήδη από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες έχει αναπτύξει στενότατους δεσμούς με την Κίνα. Ο πρωθυπουργός, σχεδόν όλα τα μέλη του τρέχοντος υπουργικού συμβουλίου και πολλοί εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου (της προέδρου του συμπεριλαμβανομένης) επισκέφθηκαν πρόσφατα την ασιατική χώρα, ορισμένοι δε εξ αυτών βρίσκονται εκεί σε τακτικότατη βάση. Προ ολίγων ημερών η υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, βρέθηκε στο Πεκίνο και τη Shanghai, επικεφαλής πολυμελούς αντιπροσωπείας επιχειρηματιών. Εκατοντάδες ελληνικές εμπορικές και δεκάδες κατασκευαστικές εταιρείες συνεργάζονται ήδη με τις κινεζικές αρχές. Στελέχη της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στην Κίνα και εργάζονται ως σύμβουλοι-εμπειρογνώμονες των εκεί αρχών για θέματα ασφαλείας ή οργάνωσης του παγκοσμίου ενδιαφέροντος αθλητικού γεγονότος. Αντίστοιχα κινεζικές κρατικές ή ιδιωτικές εταιρείες ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν ελληνικά λιμάνια ως εμπορευματικούς σταθμούς προς την Ευρώπη και την Αφρική.

Το (πραγματικό ή φαντασιακό) ανά τον κόσμο κύρος της μεταπολιτευτικής Ελλάδας σε θέματα δημοκρατίας, πολιτισμού και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλει να ακολουθήσει και η χώρα μας το παράδειγμα του γερμανικού Κοινοβουλίου και να απαιτήσει μαζί με το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών από τις κινεζικές αρχές να σταματήσουν άμεσα το διαρκές έγκλημα των "LaoGai"...

Άλλωστε, οι Έλληνες γνωρίζουμε καλά τί εστί "αναμόρφωση"... Πολλοί από τους "αναμορφούμενους" στα "ευαγή ιδρύματα" της Μακρονήσου και των υπολοίπων τόπων εξορίας, βασανισμών και καταναγκαστικής εργασίας ζουν μαζί μας ακόμη... Όσοι απ' αυτούς επέζησαν...

Από την άλλη, είναι σαφές ότι στην παρούσα κατάσταση λίγα μπορούσε να πράξει πλέον το ελλαδικό κράτος, εκτός από το να επιχειρήσει να τηρήσει τα προσχήματα. Άλλωστε, σε παρόμοια κατάσταση βρέθηκαν όλα τα κράτη, στα οποία Θιβετιανοί ακτιβιστές ή υποστηρικτές τους επιχείρησαν να διαμαρτυρηθούν για την επί δεκαετίες κινεζική κατοχή και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ορεινή ασιατική χώρα.

Ωστόσο, νομίζω πως η στάση της ελλαδικής κυβέρνησης θα μπορούσε να συνοψισθεί στην αγχώδη διπλή προσπάθεια του δύσμοιρου αστυνομικού, ο οποίος αφενός επιχειρούσε να απωθήσει το Γάλλο ακτιβιστή από το τηλεοπτικό πλάνο πίσω ακριβώς από τον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και ταυτόχρονα αγωνιούσε να κρατήσει το πηλήκιό του στη θέση του για να μην το πάρει ο δυνατός άνεμος... Είναι το ίδιο ακριβώς που έπραξαν οι τηλεσκηνοθέτες της δημόσιας τηλεόρασης, επιχειρώντας να "παραβλέψουν" την επιχείρηση των Γάλλων ακτιβιστών...

Με την "ευκαιρία": όσοι τυχόν δε γνωρίζουν την πραγματική ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων και πως διαπλέκονται με την πολιτική και ειδικότερα ποιος ήταν ο "εμπνευστής" της ανιστόρητης και kitsch τελετής της αφής της φλόγας, αξίζει να διαβάσουν με προσοχή ένα σχετικό σύντομο δημοσίευμα στην "Ελευθεροτυπία" του περασμένου Σαββάτου...